يه غروبِ پاييزيِ تهران

شايد اثرِ قرصهايِ مُسكنيِ كه خوردم يا آهنگي كه از ديروز كليد كردم روش يا هر دويِ اونها! آرومم، يه آرومِ بي خيالي كه مي تونه ببخشه، بگذره، فراموش كنه، به دل نگيره، براش اهميت نداشته باشه "نادوستي" اونهايي كه جُز دوستي ازشون انتظاري نميره..